Games Blog en Community

De nieuwe Wolfenstein heeft een wisselende ontvangst gekregen van reviewers en gamers. Zelf heb ik de game een aantal dagen geleden in huis gehaald en moet ik zeggen dat ik aangenaam verrast ben. Dat wil niet zeggen dat we hier te maken hebben met een top titel, maar je kan je er zeker goed mee vermaken.

De eerste FPS die ik ooit speelde, was Wolfenstein 3D, een game die bij iedereen wel bekend is. De nieuwe Wolfenstein heeft eigenlijk niet heel veel meer te maken met het origineel behalve de hoofdpersoon en dat er weer flink op Nazi’s geschoten mag worden.

Wolfenstein heeft mij in de singleplayer op twee punten verrast. Ten eerste is er een echte hubwereld in de vorm van de stad Isenstadt waar je missies voor verschillende verzetscellen kan aannemen, geld verzamelen om je wapens te upgraden op de black market of gewoon een beetje rond rent en Nazi’s neerknalt. Het wordt al wel snel duidelijk dat ondanks deze hubwereld het verhaal erg liniar is. De stad voelt ook niet echt levendig aan. Toch geeft het meer vrijheid en persoonlijk spreekt mij dat aan.

Het tweede punt dat opvalt, is dat Wolfenstein dit keer echt totaal door het lint is gegaan in de vorm van het paranormale. Van zwevende Nazi’s op plekken waar de zwaarte kracht verstoord is in het begin van de game, tot je eigen krachten die je langzaam door het spel verzamelt, Wolfenstein heeft duidelijk geen enkele link meer met de realiteit. Het maakt de game ook wat interessanter, hoewel je soms wel enorm over-powered bent.

Wolfenstein blinkt echter niet uit door deze toevoegingen. Ravensoft’s specialiteit ligt overduidelijk niet bij zulk soort subtiele zaken. Het is leuk, maar uiteindelijk zijn deze features het “net niet”. Waar Wolfenstein echter wel uitblinkt, is in grof zinloos geweld. Heerlijk hersenloos schieten op vijanden die met een slecht accent dezelfde teksten blijven herhalen. Leuke eindbazen en creatieve manieren verzinnen om ze om te leggen.

Over de multiplayer kan ik kort zijn, deze voelt traag en voegt niets toe. Het matchmaken alleen al is een drama en het spelen zelf is een anti-climax. Het idee is goed. Je kunt geld verdienen voor upgrades, outfits en speciale krachten. Het is echter zo minimaal uitgewerkt dat ik de multiplayer waarschijnlijk links zal laten liggen. Ik  de game op de Xbox 360 gespeeld heb en daar waren genoeg matches bezig. Ik heb echter begrepen dat voor bijvoorbeeld de PS3 het erg moeilijk is om zelfs maar genoeg spelers te vinden.

Zelf waardeer ik de simpelere FPS enorm. Als fan van het genre kan ik de meer intelligente FPS ook waarderen, maar ik mis vaak de FPS’s die zichzelf niet serieus namen. FPS’s zoals Duke Nukem 3D, Serious Sam, Redneck Rampage, Shadow Warrior en natuurlijk Wolfenstein zelf. En hoewel deze release niet de beste uit de serie is, mag hij er zeker zijn. En  met alleen Serious Sam en Wolfenstein over is de keuze helaas  beperkt.

Is deze game iets voor jou? Dat is helemaal afhankelijk van jezelf. Als je fan bent van een recht toe recht aan knalfeest, dan heeft Wolfenstein zeker wat te bieden. Maar met het najaar in het vooruitzicht is het vooral een zoethoudertje tot de echte toppers er aankomen voor de die-hard FPS fan.