Games Blog en Community

Dat ik midden in de nacht wakker wordt met een h.o.n.i.n.g.  muziekje in mijn hoofd. Is helemaal de schuld van mijn dochter en haar eigen spelcomputer. Eerder melde ik al dat ik de avonturen van mijn kinderen op hun V-Tech zal gaan beschrijven.  En nu dus het tweede deel van deze serie, helemaal over het zingen met je spelcomputer.

Op alle spelcomputers is tegenwoordig een zing-spel te spelen. Eerder waren er alleen Lips en Singstar, maar nu je tegenwoordig ook in diverse “hero” spellen en in Rockband kan zingen, is het hek echt van de dam. Het probleem alleen is dat al deze spellen zich richten op een ouder publiek. Je kan Lego Rockband spelen met je kinderen maar alleen vanaf een jaar of 12 zullen ze daar echt van kunnen genieten. Hiervoor heeft de V-Tech Smile een microfoon om je als 5 jarige bezig te houden. Het voordeel van deze console is dat de spellen alles wat de machine kan in één game herbergen. Dus je hebt een actiespel en er zit een stukje in waarmee je kan zingen. Je hoeft dus geen speciaal spel te kopen, anders zou ik het ook niet gedaan hebben moet ik eerlijk bekennen.

Zodra mijn dochter van 3 het stuk techniek uit zag steken uit het oranje plastic apparaat is het hek van de dam. Zet ik mijn TV op scart 2 en de machine aan, dan grijpt ze direct de microfoon om er door te gaan brullen. Dat deze microfoon kan worden aangezet met een klein knopje had ze verbazingwekkend snel door. Dat je ook door het platform gedeelte van het spel kan schreeuwen, zingen en mummelen leidt al snel tot een hevig oplopende ruzie. Ik persoonlijk had er - als ik de hardware ontwikkelaar was – voor gekozen om de microfoon dan gewoon niet te laten werken, maar dit is waarschijnlijk de goedkoopste oplossing.

Een groter nadeel: de liedjes zijn gewoon 1 op 1 vertaald uit het Engels en daarom komen sommige liedjes gewoon niet goed uit. Mijn kinderen maakt dit niet uit maar aangezien ik ze als verantwoordelijke vader toch wil begeleiden in hun eerste stappen in de digitale wereld ben ik verplicht ook liedjes te zingen in de paarse microfoon. Zo is het zingen van H.O.N.I.N.G. iets te letterlijk vertaald van H.U.N.N.Y. waardoor je als je op de melodie meezingt ineens een letter overhoudt. Maar ach, de andere 3 liedjes hebben hier minder last van.

Als 2^e kleuter kan je toch meedoen met dit muzikaal intermezzo door op de 4 kleuren knoppen op de controller te drukken, zodat de vriendjes van Pooh met hun instrumenten meedoen in de gehele potpourri van geluid. Dit resulteert al snel in een kakofonie van lawaai uit de TV waardoor ik het zingen al snel opgeef. Mijn dochter daarentegen niet gehinderd door enige vorm van schaamte, brult gewoon lekker door tot het liedje helemaal afgelopen is.

Moraal van het verhaal is: Als kleuters eenmaal aan het zingen gaan dan is er geen weg meer terug. Na 1 uur vind ik het wel genoeg en zet ik de V-tech onder luid protest van mijn kinderen uit. Hierna dirigeer ik ze naar een kleurplaat waarna pappa met een verse espressomet een zeurende koppijn op de bank neerploft.