Elke week plaatsen we een stelling waar een aantal van onze redactieleden op reageren. Deze week is de stelling: Games zijn te duur!.
De aanleiding van deze stelling is onder andere de berichtgeving deze week over strikte DRM maatregelen van Ubisoft voor hun PC games en de nieuwe manier van Sony om de tweedehands games-markt tegen te werken. Iedereen die ook maar een cent verdient met het maken en uitbrengen van games heeft te maken met piraterij en andere vormen gederfde inkomens. De meest gehoorde excuus van de personen die illegaal games downloaden is dan ook dat games te duur zijn. Maar is dat echt wel zo?
De G4M3.nl redactie reageert op de stelling en uiteraard staat het iedereen vrij om door middel van de reactie mogelijkheid onderaan het artikel ook zelf te reageren.
Cem vindt het huidige model van prijzen zwaar verouderd
Of games te duur zijn of niet, hangt naar mijn mening grotendeels af van datgene wat je krijgt. Het komt steeds vaker voor dat publishers de volle mep vragen voor games die absoluut minder waard zijn. Neem bijvoorbeeld alle DS games die voor de volle mep worden verkocht, terwijl vergelijkbare of soms zelfs betere varianten van die games op internet gratis zijn te spelen. Dit is slechts één voorbeeld van prijzen van games die totaal niet in verhouding liggen met de waarde van het product.
Een probleem is dat er momenteel verschillende niveau’s van vaste prijzen zijn (advies verkoopprijzen), waar retailers vervolgens via acties en kortingen nog iets aan kunnen doen. Hierdoor worden vrijwel alle nieuwe game releases op hetzelfde prijspunt gelanceerd. Bij Xbox 360 en PS3 games is die prijs €69.99, bij PC games €49.99.
Bij de overige consoles zie je steeds vaker dat publishers op een lager prijspunt een game lanceren, simpelweg omdat een bepaald platform compleet is ingestort of die richting opgaat. DS games worden daarom steeds vaker op €29.99 gelanceerd, terwijl dat voorheen nog €39.99 was. Bij PSP games is hetzelfde aan de hand en was deze trend eerder al ingezet.
Wat moet er naar mijn mening gebeuren? Games met gigantisch hoge productiewaarden en lange productietijden – games die dus duurder zijn om te maken – kunnen naar mijn mening voor een hogere prijs worden gelanceerd dan games die simpeler zijn. Zo kun je crappy games die binnen 6 maanden zijn ontwikkeld voor een lager prijspunt in de markt zetten, terwijl je de volgende blockbuster game die al jarenlang in ontwikkeling is wel voor de volle mep lanceren.
Kortom: flexibiliteit. We moeten af van al die vaste prijzen. Kijk naar de iPhone; ook daar zie je dat simpele games vaak voor een lagere prijs (of zelfs gratis) worden aangeboden. Met alle nieuwe businessmodellen voor games zullen we in de komende jaren in ieder geval wel veel meer scenario’s voorgeschoteld krijgen als het aankomt op prijzen van games. Denk hierbij waarvan de basis-versie voor een lagere prijs in de winkel wordt geplaatst en waarbij je vervolgens betaalt voor de aanvullende content of hoofdstukken. Zo ben je niet direct een groot bedrag kwijt als je een miskoop doet. Of wat dacht je van gratis games met betaalde items, waarvoor je betaalt via microtransacties.
Er gaat dus gelukkig heel veel veranderen. Het huidige model van prijzen is zwaar verouderd en is niet meer representatief voor de moderne gamer die games koopt en speelt.
Aldo vindt de prijs van games wel meevallen
Hoewel goedkoper altijd leuk is als consument ben ik het toch (over het
algemeen) niet eens met deze stelling. Games mogen aan de prijzige kant lijken, maar als je kijkt naar de kosten van andere entertainment valt het uiteindelijk wel mee. Bijvoorbeeld een filmpje pakken in de bioscoop of een avondje uitgaan is als je kijkt naar de prijs/bestede tijd verhouding een stuk duurder dan een game. Natuurlijk hangt het wel een beetje af van hoelang je een game speelt. Maar over het algemeen is het per besteed uur waarschijnlijk een relatief goedkope manier van entertainment.
Waar ik mij wel aan stoor is dat de prijzen vaak gelijk getrokken zijn voor alle games. Je betaald net zoveel voor een tripple A titel als een B of zelfs C titel als je deze in de winkel koopt op release. De prijs van een game zou meer mogen afhangen van de kwaliteit en lengte van de game. Iets wat je wel al ziet gebeuren bij downloadable games.
Arjan geeft aan dat er heel weinig inflatie heeft plaatsgevonden op de prijs van games
Nee, games zijn niet te duur. Maar ik zal het toelichten. Ik kom uit de goede ouwe tijd dat SNES games die net uit waren tussen de 100 en 140 gulden kostten. En toen zat er vaak een prijsverschil tussen first- en third-party games. Zelda kostte geloof ik zelfs 145,-. Als je dat vertaalt naar euro’s kom je op 60-70 euro.
In de laatste 15 jaar tijd heeft er dus heel weinig inflatie plaatsgevonden op de prijs van games. En dat terwijl de budgetten en productiekosten er voor omhoog zijn gegaan. Games zijn nog nooit van zo’n hoge productiewaarde voorzien en dat voor vrijwel dezelfde prijs. Maar er komen steeds meer gamers bij die andere dingen wensen qua kwaliteit en tijdbestek. Daarom ben ik heel erg enthousiast over de nieuwe vormen van betalen en distributie die aan populariteit winnen.
Vrijwel elke gamer is bewust van de digitale content die je kan verkrijgen via PSN en Xbox Live. Veel van hen hebben ook vast wel een keer voor een product betaald door middel van een micro-transactie. Waar deze week in de Bonus Round van GameTrailers over werd gesproken behelst de nieuwste vorm van ‘betalen’, waar ik enthousiast van word. Een systeem waarbij je de gehele game kan spelen maar als je sneller een bepaald item wilt bemachtigen dan kan je daarvoor betalen. Ik denk dat hier, niet alleen voor web-based games, een goede uitkomst is voor mensen met een kleine portemonnee of casual gamers.
Als laatste ben ik het erg sterk eens met Aldo. De prijs van een game zou meer moeten afhangen van de uiteindelijke kwaliteit en bijvoorbeeld de uren die je er naar verwachting uit kan halen. Ik wil afsluiten met een zeikpuntje. Qua digitale distributie moet Sony nu écht een keer serieus gaan meedoen, want de PSP Go is een dikke flop door te hoge prijzen, scheve prijzen (Fifa ’09 was op een moment even duur als Fifa ’10), erg trage downloadsnelheden, te late invoering van PSN cards, een mega gaar stukje software genaamd Media Go etc. Sony moet hun digitale distributienetwerk eens echt serieus nemen in plaats van halfbakken experimenteren zoals ze doen met de PSP Go. Ze krijgen wel een thumbs up van me omdat ze veel acties hebben gelanceerd om mensen met een Go tevreden te maken en daar heb ik nu al drie gratis triple A games aan te danken.
Niels geeft aan dat er genoeg manieren zijn om goedkope games in huis te halen
Zoals Arjan al aangeeft, de prijzen van games zijn in een periode van 15 jaar niet omhoog gegaan. Ik betaal nu precies hetzelfde voor een game met een veel hogere productiewaarde als toen ik jong was. Toch ben ik het wel met Aldo en Cem eens dat de vaste prijzen voor nieuwe games in de winkels best mogen verschillen. Zo zijn inderdaad alle nieuwe PS3 en Xbox 360 games rond de 60 euro, waarbij het niet uitmaakt of het een A, B of C titel is. Dan vind ik grotendeels de prijzen van Xbox Live Arcade en PSN games een stuk realistischer.
Daarnaast merk ik zelf dat de tweedehands games-markt erg positief is voor de consument. Nieuwe games zijn vaak een stuk goedkoper te vinden en oudere tweedehands games liggen voor bodem prijzen in de winkels. Daarnaast zijn er genoeg aanbiedingen in winkels en online waarmee je ietwat oudere games voor weinig geld in huis kan halen. Ik merk dat dit tegenwoordig een stuk agressiever is dan vroeger. Misschien lastig voor onafhankelijke games-shops die niet met de grote ketens mee kunnen gaan, maar op de korte termijn is dit zeer positief voor de consument.
Dus nee, ik vind games niet te duur.
Wat vinden jullie van de stelling? Laat het ons weten in de reacties. Lees ook de voorgaande stellingen van de week waar we ons onder andere afvragen of Game ontwikkelaars moeten ophouden om in elke game geforceerd multiplayer toe te voegen, user reviews waardevoller zijn dan professionele reviews en of de iPad de toekomst is van portable gamen.
Het ligt natuurlijk veel aan je bestedingsruimte. Maar persoonlijk vind ik games niet te duur. Het blijft een luxeproduct waarbij je rekening moet houden met een hogere prijs. Daarnaast zijn er voor de consument genoeg alternatieven als 2e hands games en importeren.
Ook mag je wel betalen voor kwaliteit. Als ik het even in perspectief trek met een CD (die over het algemeen niet te duur zijn) , CD’s kosten ongeveer 20 euro. Dat is 20 euro voor +- 1,5 uur muziek. Dan zou je voor 60 euro een single player van 4,5 uur moeten krijgen. Daarnaast kan je een CD vaker afspelen. Daarmee kan je de Multiplayer vergelijken. Hiermee wil ik eigenlijk aanduiden dat de prijzen van games goed zijn. CD’s worden over het algemeen niet te duur gevonden, en CD’s en Games zijn op die manier goed te vergelijken.
Nu ik dit lees verwacht ik wel dat iemand het hier niet mee eens is
Toch kan ik wel begrijpen dat het voor sommige mensen duur is, sommigen hebben de bestedingsruimte niet en anderen willen nog op xbox live wat ook weer geld kost. Zo wordt het een duur totaalplaatje.
Probleem is dat multiplayer niet altijd even goed is, en niet iedereen heeft goed Internet. Met een lijntje van 100 kbps (split) is het niet echt goed gamen. Aantal keer dat ik van een CS-server ben afgegooid vanwege de gedeelde lijn is ongelooflijk… hoogste ping die ik ooit heb kunnen zien zonder eraf gegooit te zijn, is +- 1780. Sorry, maar voor games zoals COD: MW2 met een ultrakorte singleplayer maar met een goede maar zware multiplayer (waar je zelfs misschien voor moet gaan betalen als het plannetje doorgaat) en een hoge prijs? Nee dank je. Te vaak zie je ook die verplichte ‘wees online tijdens alle onderdelen of je kan niet spelen’ voorwaardes.
Akkoord, beter dan DRM (may it be doomed forever).
Ik heb ook te veel dure spellen met een shitload aan bugs gezien die pas soms na jaren opgelost worden. Customer supports worden met de jaren slechter dan beter (EA, Microsoft zijn de meest erge) en sommige games functioneren zelfs niet met de aanbevolen systemen (ik weet niet wat ermee aan de hand was, maar Farcry 2 haalt een framerate van 15-20 op mijn PC. Pardon?)
De storytelling wordt wel beter bij de games die een goed verhaal nodig hebben, maar bij shooters (ook COD: MW 1&2) proberen ze je bij het verhaal te betrekken – met een flinterdun verhaal. Leuk bedacht, maar daar trap ik niet echt in…. als het nou een goed verhaal is, maar doe of geen verhaal of een goed verhaal….
Zijn de prijzen “eerlijk”? Over het algemeen ben ik wel tevreden. Maar er zijn genoeg voorbeelden aan te halen, waar ik me als consument toch wel “opgelicht” voelde. Een game die te kort was, saai of erg veel bugs of iets dergelijks had. Dus de prijs/kwaliteit-verhouding is af en toe wel scheef te noemen. DLC’s beschermen de consument wellicht en zou dat een mooie verandering zijn in de algehele distributie van games.
Ik ben het eens met de prijs/kwaliteit verhouding. Maar aan de ene kant zijn er genoeg gamers die bijvoorbeeld de kwaliteit van een game geweldig vinden die wij verschrikkelijk vinden. Wat dat betreft heeft het vaak toch te veel met smaak te maken. Het is ook maar net wat je gewend bent natuurlijk.
Klopt. Wat ben je gewend. Maar wat ook een groot issue is, naar mijn idee, reclame. En game kan als super geweldig neer worden gezet. En dat het uiteindelijk tegenvalt. Net als bij films, al de grappigste of engste dingen in de trailers zien, iedereen laaiend enthousiast. Maar als ze dan eenmaal in de bios zitten of met de controller in de handen, dan blijft er niks meer van over.
AC bijvoorbeeld beloofde ook heel erg veel en had zeker de potentie om iets uit te halen. Deel 1 heeft mij daarin best telleurgesteld. Maar ik ben heel erg blij dat men geluisterd heeft naar de gamers en met deel 2 deze potentie ook heeft waargemaakt. Een geweldig spel! Dus deel 1 was iets te duur en deel 2 was bijna cheap.
Ja mee eens wat betreft Assassin’s Creed. Toch is het natuurlijk lastig om aan die kwaliteit de prijs te koppelen. Ik ken ook mensen die deel 1 beter vinden dan 2 (ja die zijn er).
Ik denk qua een prijsstelling zoals ze die ook met PSN en Xbox Live Arcade games doen best eens zou kunnen werken voor ‘normale’ games uit de winkel. Daar wordt toch vaak gekeken hoe groot of lang zo’n game is.
Ik koop bijna geen full price spellen meer tegenwoordig. Als ik naar mijn bestedingspatroon (game technisch) kijk zie ik dat ik meer en meer digitaal aanschaf. De meeste games die ik koop schaf ik via Steam of Wii-ware aan. Als ik al een disk based game koop is dit 9 van de 10 keer een afgeprijsde versie. Mijn laatste full price game was New Mario Bros Wii omdat die in die tijd (5 Dec) nog niet afgeprijsd was (en nog niet is).
En in de digitale wereld koop ik dan ook meestal de afgeprijsde spellen ik ben elke week bang voor een miskoop in de midweek sale of de weekend sale. De steam eindjaarssale hebben mij GTA IV, Mirrors Edge en Braid opgeleverd die ik nu nog niet eens gespeeld heb. Mijn Pile Of Shame (POS) is zich langzaam maar zeker ook naar een digitaal universum aan het verplaatsen.
Ik heb een aantal spellen die ik het dubbel en dwars waard vind, b.v. Bioshock, GTA4, uncharted. En andere vind ik weer te duur. Wat meespeelt is natuurlijk de speelduur, (her)speelbaarheid en zo. GTA4 zou ik voor 200,- nog kopen gezien het speelplezier wat ik er aan heb.
Dus “Te duur” in het algemeen kun je eigenlijk niet zeggen.
Games te duur? Eigen schuld, min of meer.
Al die stomme ouders die hun kind’s ds-kaartje volgooien met 100den spellen… belachenlijk. GIJ ZULT NIET STELEN!
Jammer dat trouwe gamers de prijs moeten betalen.