Stelling: Games zijn te duur!

Cem vindt het huidige model van prijzen zwaar verouderd

Of games te duur zijn of niet, hangt naar mijn mening grotendeels af van datgene wat je krijgt. Het komt steeds vaker voor dat publishers de volle mep vragen voor games die absoluut minder waard zijn. Neem bijvoorbeeld alle DS games die voor de volle mep worden verkocht, terwijl vergelijkbare of soms zelfs betere varianten van die games op internet gratis zijn te spelen. Dit is slechts één voorbeeld van prijzen van games die totaal niet in verhouding liggen met de waarde van het product.

Een probleem is dat er momenteel verschillende niveau’s van vaste prijzen zijn (advies verkoopprijzen), waar retailers vervolgens via acties en kortingen nog iets aan kunnen doen. Hierdoor worden vrijwel alle nieuwe game releases op hetzelfde prijspunt gelanceerd. Bij Xbox 360 en PS3 games is die prijs €69.99, bij PC games €49.99.

Bij de overige consoles zie je steeds vaker dat publishers op een lager prijspunt een game lanceren, simpelweg omdat een bepaald platform compleet is ingestort of die richting opgaat. DS games worden daarom steeds vaker op €29.99 gelanceerd, terwijl dat voorheen nog €39.99 was. Bij PSP games is hetzelfde aan de hand en was deze trend eerder al ingezet.

Wat moet er naar mijn mening gebeuren? Games met gigantisch hoge productiewaarden en lange productietijden – games die dus duurder zijn om te maken – kunnen naar mijn mening voor een hogere prijs worden gelanceerd dan games die simpeler zijn. Zo kun je crappy games die binnen 6 maanden zijn ontwikkeld voor een lager prijspunt in de markt zetten, terwijl je de volgende blockbuster game die al jarenlang in ontwikkeling is wel voor de volle mep lanceren.

Kortom: flexibiliteit. We moeten af van al die vaste prijzen. Kijk naar de iPhone; ook daar zie je dat simpele games vaak voor een lagere prijs (of zelfs gratis) worden aangeboden. Met alle nieuwe businessmodellen voor games zullen we in de komende jaren in ieder geval wel veel meer scenario’s voorgeschoteld krijgen als het aankomt op prijzen van games. Denk hierbij waarvan de basis-versie voor een lagere prijs in de winkel wordt geplaatst en waarbij je vervolgens betaalt voor de aanvullende content of hoofdstukken. Zo ben je niet direct een groot bedrag kwijt als je een miskoop doet. Of wat dacht je van gratis games met betaalde items, waarvoor je betaalt via microtransacties.

Er gaat dus gelukkig heel veel veranderen. Het huidige model van prijzen is zwaar verouderd en is niet meer representatief voor de moderne gamer die games koopt en speelt.

Aldo vindt de prijs van games wel meevallen

Hoewel goedkoper altijd leuk is als consument ben ik het toch (over het
algemeen) niet eens met deze stelling. Games mogen aan de prijzige kant lijken, maar als je kijkt naar de kosten van andere entertainment valt het uiteindelijk wel mee. Bijvoorbeeld een filmpje pakken in de bioscoop of een avondje uitgaan is als je kijkt naar de prijs/bestede tijd verhouding een stuk duurder dan een game. Natuurlijk hangt het wel een beetje af van hoelang je een game speelt. Maar over het algemeen is het per besteed uur waarschijnlijk een relatief goedkope manier van entertainment.

Waar ik mij wel aan stoor is dat de prijzen vaak gelijk getrokken zijn voor alle games. Je betaald net zoveel voor een tripple A titel als een B of zelfs C titel als je deze in de winkel koopt op release. De prijs van een game zou meer mogen afhangen van de kwaliteit en lengte van de game. Iets wat je wel al ziet gebeuren bij downloadable games.

Arjan geeft aan dat er heel weinig inflatie heeft plaatsgevonden op de prijs van games

Nee, games zijn niet te duur. Maar ik zal het toelichten. Ik kom uit de goede ouwe tijd dat SNES games die net uit waren tussen de 100 en 140 gulden kostten. En toen zat er vaak een prijsverschil tussen first- en third-party games. Zelda kostte geloof ik zelfs 145,-. Als je dat vertaalt naar euro’s kom je op 60-70 euro.

In de laatste 15 jaar tijd heeft er dus heel weinig inflatie plaatsgevonden op de prijs van games. En dat terwijl de budgetten en productiekosten er voor omhoog zijn gegaan. Games zijn nog nooit van zo’n hoge productiewaarde voorzien en dat voor vrijwel dezelfde prijs. Maar er komen steeds meer gamers bij die andere dingen wensen qua kwaliteit en tijdbestek. Daarom ben ik heel erg enthousiast over de nieuwe vormen van betalen en distributie die aan populariteit winnen.

Vrijwel elke gamer is bewust van de digitale content die je kan verkrijgen via PSN en Xbox Live. Veel van hen hebben ook vast wel een keer voor een product betaald door middel van een micro-transactie. Waar deze week in de Bonus Round van GameTrailers over werd gesproken behelst de nieuwste vorm van ‘betalen’, waar ik enthousiast van word. Een systeem waarbij je de gehele game kan spelen maar als je sneller een bepaald item wilt bemachtigen dan kan je daarvoor betalen. Ik denk dat hier, niet alleen voor web-based games, een goede uitkomst is voor mensen met een kleine portemonnee of casual gamers.

Als laatste ben ik het erg sterk eens met Aldo. De prijs van een game zou meer moeten afhangen van de uiteindelijke kwaliteit en bijvoorbeeld de uren die je er naar verwachting uit kan halen. Ik wil afsluiten met een zeikpuntje. Qua digitale distributie moet Sony nu écht een keer serieus gaan meedoen, want de PSP Go is een dikke flop door te hoge prijzen, scheve prijzen (Fifa ‘09 was op een moment even duur als Fifa ‘10), erg trage downloadsnelheden, te late invoering van PSN cards, een mega gaar stukje software genaamd Media Go etc. Sony moet hun digitale distributienetwerk eens echt serieus nemen in plaats van halfbakken experimenteren zoals ze doen met de PSP Go. Ze krijgen wel een thumbs up van me omdat ze veel acties hebben gelanceerd om mensen met een Go tevreden te maken en daar heb ik nu al drie gratis triple A games aan te danken.

Niels geeft aan dat er genoeg manieren zijn om goedkope games in huis te halen

Zoals Arjan al aangeeft, de prijzen van games zijn in een periode van 15 jaar niet omhoog gegaan. Ik betaal nu precies hetzelfde voor een game met een veel hogere productiewaarde als toen ik jong was. Toch ben ik het wel met Aldo en Cem eens dat de vaste prijzen voor nieuwe games in de winkels best mogen verschillen. Zo zijn inderdaad alle nieuwe PS3 en Xbox 360 games rond de 60 euro, waarbij het niet uitmaakt of het een A, B of C titel is. Dan vind ik grotendeels de prijzen van Xbox Live Arcade en PSN games een stuk realistischer.

Daarnaast merk ik zelf dat de tweedehands games-markt erg positief is voor de consument. Nieuwe games zijn vaak een stuk goedkoper te vinden en oudere tweedehands games liggen voor bodem prijzen in de winkels. Daarnaast zijn er genoeg aanbiedingen in winkels en online waarmee je ietwat oudere games voor weinig geld in huis kan halen. Ik merk dat dit tegenwoordig een stuk agressiever is dan vroeger. Misschien lastig voor onafhankelijke games-shops die niet met de grote ketens mee kunnen gaan, maar op de korte termijn is dit zeer positief voor de consument.

Dus nee, ik vind games niet te duur.