Games Blog en Community

Streets Of Rage 2 is het tweede deel in de sidescrolling beat ‘m up reeks van Sega voor de MegaDrive. De game werd in 1992 in Japan uitgebracht onder naam Bare Knuckle II: Shitō he no Chinkonka en kwam uiteindelijk in 1993 naar Amerika en Europa. De game was Sega’s antwoord op Capcom’s Final Fight en is volgens sommigen zelfs de betere game. Streets Of Rage 2 wordt momenteel door velen gezien als hoogtepunt uit uit drie delen tellende Streets Of Rage serie.

Zoals met de meeste beat ‘m ups is het verhaal flinterdun, maar maakt dat het spel er niet minder op. Mr. X blijkt toch niet verslagen te zijn in het eerste deel. Adam, één van de speelbare karakters uit deel één, is door Mr. X ontvoerd en het is aan Axel, Blaze, Skate en Max om hem weer levend terug te krijgen. Oh en de stad moet ook gered worden van rondhangend agressief tuig.

De speler krijgt bij de start van de game de keuze om uit één van de vier personages te kiezen. Teruggekeerd uit de eerste Streets Of Rage zijn Axel en Blaze. Axel is de ‘Ryu’ van het kwartet. Snel en sterk met een paar effectieve speciale worpen. Blaze is de dame van het gezelschap en is vooral snel. Maar het nieuwe karakter Skate is sneller op zijn skeelers. Skate is het broertje van de ontvoerde Adam en werd voor het eerst geïntroduceerd in Streets Of Rage 2. Naast hem werd ook de kolossale Max aan de game toegevoegd. Max is vooral langzaam, maar ook enorm sterk. De reus maakt gebruik van worstel technieken en is de sterkste van het stel.

Knokken tot je er bij neervalt

Streets Of Rage 2 plaatst jou en een optionele tweede speler in de schoenen van één van bovenstaande karakters. Je moet een aantal levels doorkruisen waar je continu wordt belaagd door vijanden die je in elkaar willen slaan. Dit gebeurt onder andere in straten, een arcade hal, liften, een stadion, een boot, een fabriek en een bos. Gelukkig hebben alle karakters naast standaard sla en schop mogelijkheden ook een aantal speciale technieken. Deze werden voor het eerste geïntroduceerd in Streets Of Rage 2 en waren best inventief voor het genre en die tijd. De technieken hebben soms wel wat weg van bepaalde Street Fighter 2 specials. Zo kan Axel een soort van dragon punch doen en schiet hij een halve fireball af. In plaats van halve cirkels in combinatie met de sla knop gebruikte je hiervoor gewoon de A knop op de controller. Wel ging er een stukje leven af bij het gebruik van deze technieken.

Streets Of Rage 2 werd geprezen voor zijn mooie graphics, de toffe gameplay en uiteraard de muziek. Dat laatste werd gecomponeerd door Yūzō Koshiro die ook verschillende andere Sega games voorzag van muziek. Streets Of Rage 2 heeft één van de betere game soundtracks van die tijd en klinkt tegenwoordig, ondanks de midi kwaliteit, nog steeds erg goed. De techno muziek staat na al die jaren nog steeds op mijn trommelvliezen gegrift en de muziek was direct één van de eerste dingen die ik ging checken toen de game opnieuw werd uitgebracht op Xbox Live Arcade.

Robots inmaken!

Streets Of Rage 2 zie ik persoonlijk nog steeds als het hoogtepunt van de sidescrolling beat ‘m ups. Final Fight was geweldig, maar ondanks dat Streets Of Rage 2 (en eigenlijk alle andere delen ook) soms heel erg opvallend bepaalde zaken (zoals vijanden) uit die game hadden gekopieerd, was de gameplay wat mij betreft een stuk beter. Waarom ik minder onder de indruk was van Streets Of Rage 3 kan ik me niet echt herinneren. Maar die game miste gewoon iets wat Streets Of Rage 2 wel had. Wellicht was het de hogere moeilijkheidsgraad of het feit dat de game in het westen behoorlijk was gecensureerd. Ik kan er mijn vinger niet op leggen.

Toch blijft Streets Of Rage 2 en eigenlijk ook de gehele serie, een vaste waarde in de game geschiedenis. De game staat tegenwoordig nog steeds al een huis en is uiteraard ook via Xbox Live Arcade en talloze Sega compilatie discs te krijgen. Wie de game nog niet kent zal nergens van opkijken, maar wie is opgegroeid met deze toffe beat ‘m up zal vooral nog steeds de vette techno muziek van Yūzō Koshiro kunnen waarderen en het liefst Mr. X nog een keer een kopje kleiner willen maken.