Games Blog en Community

International Karate en haar opvolger International Karate+ zijn zeker bekend bij de meeste oudere gamers. Bij mij hebben deze games zeker een warm plekje in mijn hart veroverd. Beide games zijn ontwikkeld door Archer MacLean. Een naam die je misschien wel wat zegt van de Archer Maclean’s Mercury games voor de PSP en Wii. Veel verhaal was er niet, het doel was simpelweg om je tegenstander knock-out te slaan tijdens een karate gevecht. Meer verhaal, of achtergrond van de karakters was er niet. De vechtersbazen werden zelfs alleen maar aangeduid naar kleur, een naam hadden ze niet.

In tegenstelling tot de meeste fighting games die we vandaag de dag kennen hadden IK en IK+ geen levensbalkjes. Het doel was om een slag of schop zo te plaatsen dat je tegenstander even “knock-out” op de grond ligt. Als dit gebeurde stopt het gevecht tot beide spelers weer rechtop staan. Wie uiteindelijk de ander het meest naar de grond wist te krijgen werd als winner uitgeroepen door de oude meester die de wedstrijd beoordeelde.

In het origineel vocht je 1 op 1 maar in IK+ kwam er een derde tegenstander bij en vocht je met zijn drieën. Een van de drie vechtersbazen werd echter altijd door de computer bediend. Verder was het principe identiek aan het eerste deel. Zelf heb ik aan dit tweede deel de beste herinneringen. Ondanks dat ik vaak geen idee had wat ik aan het doen was. Iets waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds last van heb in fighting-games. De sfeer die deze oude, en oh zo simpele game, neerzette was toen der tijd simpelweg geweldig. De muziek van game-muziek legende Rob Hubbard droeg daar zeker aan mee.

[audio:http://www.g4m3.nl/wp-content/uploads/2010/03/C64-Orchestra-07-International-Karate-original.mp3|titles=Orginele game muziek vanaf de bonus CD van  'Run 10' ]

Wit wint

Het uitdagen van vrienden die langskwamen ook zeker een reden waarom International Karate het goed deed. Hoewel International Karate al snel overschaduwd werd door andere fighting games zoals Street Fighter was het in iedergeval bij mij thuis nog lang een favoriet om samen met vrienden te spelen. Vooral het zeer simpele en directe karakter sprak aan. Maar ook het feit dat de gevechten “realistisch” waren, zonder vuurballen of andere super-moves. Iets wat veel later nog eens overgedaan werd -maar dan met wapens- door een andere favoriet van mij Bushido Blade.

IK lancering was overigens niet gemakkelijk. De uitgever van een andere karate game, Karate Champ, Data East klaagde IK’s uitgever System 3 aan omdat beide spellen teveel op elkaar zouden lijken. Initieel kreeg Data East daar ook gelijk in en moest IK zelfs uit de schappen gehaald worden. In hoger beroep echter oordeelde de rechter dat, hoewel de games op elkaar leken, ze niet identiek waren. Daarmee was de weg vrij voor IK om een goed verkopende titel te worden. Gelukkig maar!

Mocht je, net als ik, nog eens nostalgisch gevoelens hebben richting deze game en hem opnieuw willen spelen? Natuurlijk zijn er verschillende emulatoren, maar als je die moeite niet wilt doen kan je de game ook rechtstreeks in je browser spelen. Mij ging hij iets te snel, maar het kan ook zo zijn dat ik door de jaren heen ouder en slomer ben geworden.

[flashvideo file=http://www.youtube.com/watch?v=6BOXR008V2I image=http://www.g4m3.nl/wp-content/uploads/2010/03/international_karate_video.jpg /]

[Bronnen: ClassicGamesArcade.com | Wikipedia [2] [3] | Abandonia.com | Ron’s Weblog ]